Patrząc wstecz.

                Nie moja kolej, ale jakoś tak po całym dniu pisania licencjata wzięło mnie na jakieś takie dziwne przemyślenia. Popatrzyłem sobie dziś wieczorem wstecz i stwierdziłem, że wielu znajomych, z którymi niegdyś utrzymywałem kontakt po prostu wyparowało. Porozjeżdżali się po świecie, po kamuflowali w swoich domowych zaciszach, pomiędzy pracą i domem nic innego nie widzą. Po prostu wyparowali. Żal mi trochę minionych lat, czuję w głębi siebie, że mogłem zrobić więcej niż rzeczywiście zrobiłem i całkowicie inaczej podejść do życia ale już trudno, czasu się cofnąć nie da. Doszły mnie słuchy, że nasza Trójca Wyklętych również zostanie wkrótce rozdzielona. To jest znak, że ja również powinienem zmienić swoje dotychczasowe życie, zacząć zajmować się czymś innym, może nawet zmienić miejsce zamieszkania, usamodzielnić się iść do ‘normalnej’ pracy. Ile można żyć samymi marzeniami? Trzeba to zmienić. Tak.

                Przełomowym wydarzeniem będzie dla mnie obrona licencjata. Ogłaszam wszem i wobec, że po obronie zmieniam swoje dotychczasowe życie, rzucam to całe śmieszne, niedojrzałe, pokręcone życie i biorę się porządnie za robotę. Tak. Ale zanim to nastąpi pochwalić się muszę, że pisanie mojej pracy dobiega końca, jeszcze tylko jakieś 10 stron i koniec pisania. Przyznam się szczerze, że te 10 tysięcy słów na kartkach licencjata wygląda przecudnie i dumny jestem z siebie, że dałem rade i aż tyle udało mi się napisać. Czasami wątpiłem w moje zdolności ale jednak jest. Ale nie zapeszajmy bo przede mną o wiele gorsza sprawa…

40 pytań z dziedziny ekonomii ;D

I tym pozytywnym akcentem chciałem wszystkim życzyć udanego weekendu, piszącym matury szczęścia podczas strzelania odpowiedzi A B C , a studentom piszącym pracę licencjacką wytrwałości i weny.

Kuba.